Tropical Fuck Storm + Maria Iskariot

4 september 2025 • Reflektor

  • Deuren • 19:30
  • Tropical Fuck Storm
  • Maria Iskariot

TICKETS EN VENTE LE MERCREDI 19 à 11 HEURES!

Tropical Fuck Storm

Het genre-tartende Tropical Fuck Storm kondigt hun langverwachte vierde album, Fairyland Codex, aan, dat op 20 juni 2025 verschijnt bij hun nieuwe label Fire Records. Opgenomen met co-producer Michael Beach in de Dodgy Brothers-studio van de band in Nagambie, Australië, dompelt Fairyland Codex ons onder in de chaos van een noodlottige aardverschuiving, waarbij de personages naar voren komen die het dreigende instorten van de samenleving bevolken.

Tropical Fuck Storm ontstond toen gitarist en zanger Gareth Liddiard en bassist en zangeres Fiona Kitschin hun vorige band, The Drones, in 2016 op pauze zetten. Samen met gitarist, toetsenist en zangeres Erica Dunn en drummer Lauren Hammel heeft de groep sindsdien een reeks lovend ontvangen albums uitgebracht en een reputatie opgebouwd voor hun vurige liveshows.

Bijtend, snerpend, anarchistisch; Tropical Fuck Storm’s taalspel, ondersteund door snijdende gitaren, pulserende ritmes en explosieve salvo’s, creëert een niemandsland tussen licht en duisternis. De wisselwerking tussen de zang van Liddiard en de krachtige harmonieën van Kitschin en Dunn vormt een wankel evenwicht dat wordt versterkt door de hectische verhalen die voortkomen uit hun collectieve psyche.

“Er is een gedicht van Anna Achmatova waarin ze vertelt hoe verschrikkelijk het leven is en hoe de wereld gewoon een strontgat vol klootzakken is, en dan vraagt ze zich af: ‘waarom wanhoopten we dan niet?'” mijmert Liddiard. “Charles Darwin zou haar een kort antwoord kunnen geven, maar muziek heeft de 12-inch metafysische party mix oplossing.”

Fairyland Codex bevat artwork van hun langdurige samenwerkingspartner Joe Becker.

Maria Iskariot

Maria Iskariot is de patrones van discutabel gedrag. Het is punkrock uit België.
Hoopvolle hopeloosheid in strofe, refrein, strofe. Liefde voor de niet-geliefden, te weinig, te laat, maar vooral een reflexmatige reactie op zondaars.

Maria Iskariot probeert een sprankje hoop te vinden in een bijna allesomvattende hopeloosheid.
“Ik was vergeten dat dingen anders konden zijn,” brullen de moedige nakomelingen van de kapitalistisch-realistische wereld.

Gedeeltelijk paniekaanval, gedeeltelijk pseudo-filosofisch pamflet en gedeeltelijk kortstondige ontploffing: de punkband uit Vlaanderen nodigt iedereen die wankelt aan de rand uit om samen met hen in opstand te komen — wel in een gecontroleerde omgeving, natuurlijk. En geen dingen kapotmaken, alstublieft, want er is al zoveel kapot.

Hun debuut-EP EN/EN, uitgebracht in april 2024 op het Nederlandse label Burning Fik, gaat over opgroeien, niet in staat zijn om goed van fout te onderscheiden, in de war zijn door het zelf en de omstandigheden van deze tijd. Het gaat over iets anders willen maar niet weten hoe — en uiteindelijk beseffen dat ook wij allemaal welwillende klootzakken zijn.

Nadat een livevideo van “Leugenaar” viraal ging, werden ze opgepikt door Tropical Fuck Storm om hen te supporten tijdens hun tournee in het Verenigd Koninkrijk en Scandinavië. Dit bewees dat de energie van de band taalbarrières verbrijzelt. De Britse journalist en vertrouweling van Kurt Cobain, Everett True, vatte hun live-energie perfect samen:

Maria Iskariot maakte kapot. Scheurde. Heerschte. Bezat het hele publiek, vanaf
het moment dat de zangeres middenin de menigte sprong en hen dwong mee te zingen —
eerst individueel, daarna collectief — met woorden die ze niet eens konden
uitspreken, laat staan begrijpen, maar die ze steeds vuriger meeschreeuwden. Ze
rende naar achter, sprong op de speakers, deed hetzelfde opnieuw, terwijl haar
bandgenoten gitaren lieten botsen en een machtige donder lieten rollen: zoals
al het voorgaande maar met een flinke dosis humor, jeugdige onverschrokkenheid
en ziel. Zo’n goed gevoel.

Maria Iskariot heeft een duidelijke artistieke en sociale visie, die tot uiting komt in hun muziek en teksten. De band mengt rauwe Nederlandstalige punk met thema’s als zelfontdekking, volwassen worden en de morele ambiguïteit tussen goed en kwaad.

Dat laatste thema zit ook vervat in hun naam: een fusie van Maria (de Maagd Maria) en Iskariot (Judas Iskariot, de verrader van Jezus), als symbool voor de spanning tussen heiligheid en verraad.

Ze zien hun muziek als een medium voor verhalen, vaak ongefilterd en confronterend, maar ook speels en herkenbaar. Maria Iskariot legt de nadruk op authenticiteit en expressie, en weigert zich te voegen naar klassieke pop- of rockstructuren. Dat sluit naadloos aan bij hun punkhouding: schreeuwen wanneer nodig, fluisteren wanneer het past, en altijd creëren vanuit rauwe, eerlijke emotie.

Hun muziek en imago dragen ook een feministische en inclusieve ondertoon. Hun teksten zijn vaak introspectief maar ook maatschappijkritisch, nooit moraliserend. Ze spelen met contrasten en dualiteiten: tederheid vs. agressie, chaos vs. controle, hoop vs. wanhoop.

Maria Iskariot is niet zomaar een punkband, maar een artistiek en sociaal statement. Ze bewijzen dat Nederlandstalige punk niet nostalgisch hoeft te zijn — het kan urgent, fris en baanbrekend zijn.